Jako osoba, która nie dysponuje zbyt dużym budżetem na domowe laboratorium, uważam, że komputer HP t730 thin client idealnie nadaje się do tego celu. Na szczęście udało mi się go wygrać podczas niedawnego konkursu StorageReview na ich subreddicie . T730 ma wystarczającą ilość pamięci RAM i procesora, aby zapewnić elastyczność w wielu zastosowaniach, nie przesadzając przy tym z wydajnością. Niezależnie od tego, czy chodzi o hosting Pi-Hole, używanie go jako routera/zapory sieciowej PfSense, czy – jak w tym przypadku – połączenie z Docker Swarm.
Jeśli nie znasz Dockera ani kontenerów jako całości, możesz myśleć o nich jako o lekkich maszynach wirtualnych, które działają na niemal wszystkim. Chociaż jest to duże uproszczenie, daje wystarczająco dużo informacji, nie przytłaczając przy tym. Swarm to rozszerzenie Dockera. Zapewnia prosty i wbudowany sposób „orkiestracji” kontenerów, wdrażania ich na wielu węzłach, zarządzania zasobami i innych tego typu rzeczy.
W mojej obecnej infrastrukturze miałem już 5 węzłów działających w Swarm: cztery Raspberry Pi B4 i jeden Dell Optiplex 7040. To doskonała baza na początek. Jednak do korzystania z tego samouczka Docker Swarm potrzebujesz tylko jednego węzła. Warto zauważyć, że chociaż kupiłem go praktycznie za darmo, można go znaleźć na eBayu za 200 dolarów lub mniej, jeśli się poszuka i potarguje.
Docker Swarm Instalacja systemu operacyjnego
Na początek zainstalowałem moją ulubioną dystrybucję Linuksa, czyli Debian Buster, na komputerze HP t730. Następnie musiałem wgrać instalator Debiana na pendrive. Dobrym rozwiązaniem do wgrania obrazu jest Balena Etcher , darmowy i prosty w obsłudze. Po wykonaniu tej czynności rozpoczniemy proces instalacji.
Rysunek 1: Instalowanie nowego dysku SSD
Najpierw wymieniłem dysk SATA M.2 o pojemności 32 GB w t730 na dysk o pojemności 256 GB . Jednak, nie wiedząc o tym wówczas, ostatecznie spowodowało to problemy. Widzicie, niektóre interfejsy oprogramowania układowego są wadliwe i czasami nie działają z dyskami innych producentów. Dysk, który zainstalowałem, jest jednym z tych, które nie działają. Aby obejść ten problem, podczas instalacji Debiana musiałem ustawić Gruba jako dysk wymienny. Może się to zdarzyć, ale nie musi, w zależności od instalowanego dysku.
Pamiętaj, że 256 GB nie jest konieczne do tego, co robimy dzisiaj, po prostu miałem je pod ręką. Polecam co najmniej 64 GB, ale może to ograniczyć ilość danych, które możesz przechowywać na dysku.
Po zainstalowaniu dysku uruchomiłem ekran instalacyjny Debiana. Przeprowadziłem podstawową instalację, wybierając język, układ klawiatury itd. W konfiguracji użytkownika robię coś konkretnego. W ogóle nie wpisuję hasła dla użytkownika root, co wyłącza konto. Tworzę nowego użytkownika o nazwie administrator, którego bardzo długie hasło zapisuję w menedżerze haseł. Dzięki temu system jest maksymalnie bezpieczny.
Do partycjonowania wybrałem dość prosty układ: partycję rozruchową o pojemności 1 GB i resztę dysku przeznaczyłem na partycję główną. Wybrałem odpowiednio systemy plików FAT32 i ext4. Wolę ext4 od Btrfs ze względu na stabilność i szybkość, nawet jeśli brakuje mu niektórych najnowocześniejszych funkcji nowych systemów plików.
Kiedy dotarłem do ekranu wyboru pakietów bazowych, odznaczyłem wszystko oprócz serwera OpenSSH. Powodem jest to, że chcę, aby system bazowy był jak najlżejszy i nie posiadał interfejsu graficznego (GUI). Aby ukończyć ten samouczek, wystarczy serwer OpenSSH. Możesz zainstalować dowolne dodatkowe pakiety.
Rysunek 2: Instalowane pakiety
Jeśli napotkasz błąd oprogramowania układowego EFI, o którym wspominałem wcześniej, wiki Debiana zawiera dobry poradnik, jak go rozwiązać . Po zainstalowaniu GRUB-a, zrestartujemy komputer i odłączymy pendrive. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, uruchomi się TTY lub GUI, w zależności od tego, co wybierzesz do zainstalowania.
Konfiguracja po instalacji
Po zakończeniu instalacji rozpoczynamy konfigurację systemu. Napisałem podręcznik Ansible , który automatyzuje ten proces. Dla uproszczenia tego przewodnika, polecenia zostaną przez nas ręcznie uruchomione.
# Ta komenda instaluje pakiety potrzebne do wykonania przyszłych krokówsudo apt updatesudo apt install gnupg ca-certificates apt-transport-https curl lsb-release -y# ta komenda dodaje klucz, którego apt potrzebuje do weryfikacji podpisów pakietów Dockeracurl -fsSL https://download.docker.com/linux/debian/gpg | sudo gpg –dearmor -o /usr/share/keyrings/docker-archive-keyring.gpg# A aby dodać repozytorium instalujące Dockera, uruchom to:echo “deb [arch=amd64 signed-by=/usr/share/keyrings/docker-archive-keyring.gpg] https://download.docker.com/linux/debian \ $(lsb_release -cs) stable” | sudo tee /etc/apt/sources.list.d/docker.list > /dev/null
Gdy już to zrobimy, musimy zainstalować samego Dockera i włączyć usługę.
sudo apt install docker-ce
sudo systemctl enable –now docker
Teraz jesteśmy gotowi używać Dockera do uruchamiania usług!
Korzystanie z Docker Swarm na HP t730
Pierwsze użycie Swarm wymaga zainicjowania roju. Przyjrzyjmy się poniższym poleceniom. Jeśli masz już rój, pomiń ten krok.
sudo docker swarm init
Jeśli chcesz sprawdzić czy zadziałało, wklej to polecenie do terminala:
jeśli [ “$(sudo docker info | grep Swarm | sed 's/Swarm: //g')” == “nieaktywny” ]; wtedy echo false;w przeciwnym razie echo true;fi
Jeżeli twój host działa w trybie roju, to polecenie powinno zwrócić „true”.
Uruchomienie naszej pierwszej usługi
W Swarm usługi można tworzyć na dwa sposoby.
- tworzenie usługi dokerowej to jest podobne do uruchamianie dokera
- wdrażanie stosu docker to jest podobne do dokować-komponować
Zazwyczaj należy używać polecenia Docker Stack Deployment, ponieważ umożliwia ono łatwe odtwarzanie stosów.
Jednak żeby sprawdzić czy działa poprawnie można użyć polecenia docker service create.
sudo docker service create -p 3000:80 httpd
Może to trochę potrwać, ale po wykonaniu polecenia możesz przejść do adresu IP węzła na porcie 3000. Jeśli nie znasz swojego adresu IP, uruchom polecenie hostname -I. W moim przypadku musiałem przejść do adresu 192.168.19.73:3000 . Powinieneś zobaczyć ekran z napisem „Działa!”.
Zamknięcie
HP t730 to świetne, małe urządzenie dla początkujących i doświadczonych homelaberów. Obsługuje wiele różnych zastosowań i jest całkiem wydajne, biorąc pod uwagę cenę , która w moim przypadku wyniosła zaledwie 15 dolarów za wysyłkę (dzięki StorageReview!). Mam nadzieję, że każdy z Was wyniesie z tego artykułu coś dla siebie – czy to poznając nowe technologie, czy też inspirując się do założenia własnego homelaba.
-Ethan Edwards
Amazon