StorageReview.com

Jak to działa: HP ZCentral Remote Boost

Enterprise   ◇  Oprogramowanie

Przechodzimy transformacyjną zmianę w miejscu pracy, a praca zdalna (WFH) nie jest już opcją ani „fajnym dodatkiem”. Jest wymogiem. Na szczęście, od dwóch dekad rozwijamy infrastrukturę wirtualnych pulpitów (VDI), aby umożliwić tę transformację. Kiedy ludzie myślą o VDI, często myślą o maszynach wirtualnych i dużych graczach, takich jak VMware, Citrix i Microsoft. Jednak VDI nie dotyczy komputera zaplecza, lecz wyświetlania obrazu, dźwięku i urządzeń peryferyjnych z komputera (fizycznego lub wirtualnego) użytkownikowi zdalnemu przez sieć, a użytkownicy zdalni oczekują takich samych wrażeń, jak w przypadku systemu lokalnego.

HP to ceniony lider w branży IT oraz innowator i lider w dziedzinie VDI. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że oprogramowanie HP do połączeń zdalnych, HP ZCentral Remote Boost (wcześniej znane jako HP Remote Graphics Software – RGS), jest dołączane bez licencji do wszystkich stacji roboczych HP Z, komputerów HP ZBook i plecaków HP VR Backpack – i masz prawo z niego korzystać. Oprogramowanie ZCentral Remote Boost można również używać na innych fizycznych lub wirtualnych systemach x86 w bardzo rozsądnej cenie, a HP oferuje 60-dniowy okres próbny , który pozwala przetestować je na dowolnym systemie.

ZCentral to coś więcej niż Remote Boost, ponieważ firma HP niedawno wydała ZCentral Connect, lekki menedżer połączeń opracowany specjalnie z myślą o ZCentral Remote Boost. Dzięki ZCentral Connect, HP stało się jedyną firmą IT, która oferuje kompleksową linię produktów dla całego sprzętu i oprogramowania dla środowiska infrastruktury pulpitów wirtualnych (VDI). Cały stos VDI został zaprojektowany od podstaw i, co ważniejsze, wspierany przez HP. Korzystanie z usług jednego dostawcy pozwala wyeliminować wzajemne oskarżanie się i przyspieszyć rozwiązywanie ewentualnych problemów. Więcej o ZCentral Connect powiemy później, ale najpierw skupmy się na Remote Boost.

HP ZCentral Remote Boost

Remote Boost to interesująca gra z obecnym paradygmatem VDI, ponieważ został zaprojektowany do użytku z fizycznymi stacjami roboczymi, a nie maszynami wirtualnymi (VM). Chociaż można go używać na maszynach wirtualnych, dzięki takiemu zaprojektowaniu upraszcza konfigurację i utrzymanie środowiska ZCentral VDI. ZCentral jest skierowany do użytkowników, którzy potrzebują pełnej mocy stacji roboczej, a nie do pracowników, którzy muszą jedynie uruchomić jedną lub dwie aplikacje z maszyny wirtualnej. Z drugiej strony, użytkownicy zaawansowani zazwyczaj wykorzystują wszystkie zasoby stacji roboczej, a wszelkie nadmierne przydzielanie zasobów stacji roboczej może negatywnie wpływać na wydajność pracownika. Użytkownicy mogą uzyskać dostęp do swojej stacji roboczej niezależnie od tego, czy znajduje się ona w centrum danych, szafie serwerowej, czy nawet przy biurku, przy którym wcześniej przebywał użytkownik. Jeśli odbiornik może skontaktować się z systemem nadawcy przez sieć, zasoby obliczeniowe mogą być w pełni zdalne nawet w środowisku WAN, gdy obecne są sieci VPN.

W 2003 roku firma HP dostrzegła potrzebę rozszerzenia możliwości klawiatury, myszy i monitora komputera na odległość wielu, a nawet setek kilometrów. Aby to osiągnąć, opracowano oprogramowanie HP Remote Workstations Software, które z czasem ewoluowało w oprogramowanie HP Remote Graphics Software (RGS), a obecnie dostępne jest ZCentral Remote Boost 2020. Od 17 lat jest to jeden z najlepiej strzeżonych sekretów branży i kluczowy element infrastruktury dla klientów HP, którzy są w temacie. Owszem, wiele osób z branży energetycznej, medialnej, inżynieryjnej i innych branż korzysta z tego rozwiązania, ale w większości przypadków nie zyskało ono należnej mu widoczności. Jednak HP jest zdeterminowane, aby to zmienić i w ramach tych działań zmieniło nazwę RGS na HP ZCentral Remote Boost, część pakietu rozwiązań obejmujących sprzęt i oprogramowanie HP zebrane pod parasolem HP ZCentral.

Stojak HP ZCentral

Istnieje wiele powodów, dla których warto zdalnie uzyskać dostęp do systemu, ale najważniejszym z nich jest bezpieczeństwo. Bezpieczne zamknięcie stacji roboczej znacznie zmniejsza ryzyko celowego lub nieumyślnego naruszenia bezpieczeństwa lub kradzieży danych, z którymi pracuje. Dzięki Remote Boost wszystkie zdalne dane protokołu przesyłane przez sieć są szyfrowane. Drugim powodem, dla którego użytkownicy decydują się na zdalny dostęp do stacji roboczej, jest potrzeba dostępu do danych o każdej porze i z dowolnego miejsca. Jeśli potrzebujesz dostępu do systemu lub zawartych w nim informacji, możesz to zrobić z biura, biura domowego, a nawet sali konferencyjnej, niezależnie od tego, czy pracujesz kilkaset metrów, czy kilkaset kilometrów od fizycznego systemu. Co więcej, można przedstawić mocne argumenty za oszczędnością kosztów i wydajnością. Umieszczenie stacji roboczych w centralnym repozytorium znacznie obniża koszty konserwacji i infrastruktury oraz umożliwia współdzielenie systemów w razie potrzeby. Remote Boost ma dodatkową zaletę: nie wymaga żadnych specjalnych sterowników graficznych ani specjalnej konfiguracji zabezpieczeń czy dostępu, dzięki czemu użytkownicy mogą uzyskać dostęp do swoich systemów tak, jak zawsze.

W dalszej części artykułu przyjrzymy się bliżej rozwiązaniom HP ZCentral Remote Boost i ZCentral Connect.

HP ZCentral Remote Boost – bezpośrednie połączenie

Technologia HP RGS powstała w 2004 roku w jednym z najbardziej wymagających zastosowań, jakie można sobie wyobrazić: przesyłaniu zdjęć z łazika marsjańskiego NASA na Ziemię. Transmisja ta musiała być niezwykle wydajna, bez utraty jakości zdjęć. Od tego czasu HP stale udoskonala tę technologię.

Topologia Remote Boost jest podobna do innych rozwiązań VDI, ponieważ system fizyczny lub wirtualny wykonujący obliczenia ma zainstalowanego nadawcę (agenta), a system zdalny ma zainstalowanego odbiorcę (klienta). Nadawcę Remote Boost można zainstalować w systemie Windows lub Linux, natomiast odbiornik jest obsługiwany na laptopach, komputerach stacjonarnych, tabletach i klientach VDI z systemami Windows, Linux, HP ThinPro lub MacOS. Nadawca i odbiornik ZCentral Remote Boost są wstecznie kompatybilne z poprzednimi wersjami HP RGS w zakresie podstawowej łączności.

Nadawca-odbiornik HP ZCentral

System z systemem Remote Boost Sender wykonuje całe przetwarzanie z wykorzystaniem technologii OpenGL lub DirectX renderowanych lokalnie w systemie Sender, a Remote Boost wprowadza zmiany w obrazach lub, w razie potrzeby, w całym obrazie, stosuje kompresję, a następnie wraz z dźwiękiem jest przesyłany do systemu Receiver. System Receiver wyświetla obraz, odtwarza dźwięk i odsyła do systemu Sender klawiaturę, mysz i inne urządzenia peryferyjne interfejsu (takie jak mysz 3D lub tablet wrażliwy na nacisk) oraz gesty dotykowe.

Odbiornik Remote Boost może być używany do połączenia z jednym nadawcą (tryb bezpośredni) lub wieloma nadawcami (tryb katalogowy, otwieranie wsadowe). W razie potrzeby można również uruchomić wiele sesji odbiornika. HP podnosi poprzeczkę, wprowadzając tryb współpracy, który pozwala dwóm lub więcej użytkownikom przeglądać i, co ważniejsze, wchodzić w interakcję na tym samym pulpicie sesji nadawcy z wielu zdalnych systemów z odbiornikiem, zgodnie z istniejącymi zabezpieczeniami już skonfigurowanymi dla danego urządzenia nadawcy, za pośrednictwem Active Directory lub kont lokalnych.

Urządzenie HP ZCentral

ZCentral Remote Boost posiada wszystkie funkcje nowoczesnego protokołu zdalnego wyświetlania oraz kilka funkcji niedostępnych w innych rozwiązaniach VDI. Remote Boost Sender obsługuje stacje robocze (fizyczne lub wirtualne) z dowolnym GPU i oferuje udoskonalenia w zakresie obsługi GPU NVIDIA, a jego wysoce wydajny protokół może obsługiwać sieci o niskiej przepustowości. Obsługuje monitory 4K i wiele wyświetlaczy, gesty dotykowe oraz przesyłanie urządzeń USB z odbiornika do nadawcy.

Sesję Remote Boost można używać z funkcją HP Advanced Video Compression (AVC) podczas pracy z wideo lub szybko zmieniającymi się obrazami (np. obracaniem modeli), aby zmniejszyć przepustowość bez utraty jakości. Remote Boost posiada również funkcję HP Velocity, zoptymalizowaną pod kątem sieci WAN, która pomaga zminimalizować opóźnienia i utratę pakietów poprzez optymalizację komunikacji między nadawcą a odbiorcą.

Remote Boost może łączyć się bezpośrednio z Nadawcą do Odbiorcy lub można używać ZCentral Connect do zarządzania połączeniami użytkowników z maszynami, do których mają uprawnienia.

Konfigurowanie HP ZCentral Remote Boost

Aby lepiej poznać Remote Boost, zainstalowaliśmy Sender na maszynie wirtualnej i stacji roboczej. Połączyliśmy się z tymi systemami, instalując Receiver na laptopie i cienkim kliencie HP MT45.

Pobraliśmy aplikację ZCentral Remote Boost Receiver and Sender z 60-dniową licencją próbną i instrukcją instalacji ze stron hp.com/ZCentral i hp.com/zcentralremoteboost.

Pierwszym systemem, na którym zainstalowaliśmy Sendera, była maszyna wirtualna z systemem Windows 10 z 4 rdzeniami procesora, 8 GB pamięci RAM i dyskiem NVMe o pojemności 128 GB. Instalacja Receivera przebiegła bezproblemowo; kliknęliśmy dwukrotnie plik SenderSetup64.exe , który uruchomił kreator, w którym zaakceptowaliśmy wszystkie wartości domyślne. Podczas instalacji Sendera zostaliśmy zapytani, czy chcemy zainstalować licencję na samym systemie, czy skorzystać z serwera licencji; wybraliśmy pierwszą opcję. UWAGA: Gdyby Sender był instalowany na systemie Z, nie zostalibyśmy zapytani o licencję. Oprogramowanie ZCentral Remote Boost Sender jest bez licencji dla wszystkich systemów Z, a Receiver nigdy jej nie wymaga.

Instalacja HP ​​ZCentral

Po zainstalowaniu aplikacji Sender na maszynie wirtualnej konieczne było ponowne uruchomienie. Po ponownym uruchomieniu maszyny zauważyliśmy, że usługa ZCentral Remote Boost Sender jest uruchomiona.

Nadawca rozruchu HP ZCentral

Zauważyliśmy ikonę nadawcy na pasku zadań, która informowała, że ​​urządzenie jest gotowe na połączenie z odbiorcą.

Ikona nadawcy HP ZCentral

Pierwszym systemem, na którym zainstalowaliśmy odbiornik, był laptop HP Dragonfly z systemem Windows 10 podłączony do dwóch monitorów 4K: Dell U3219Q i Lenovo P27. Instalacja odbiornika również przebiegła bardzo sprawnie; kliknęliśmy dwukrotnie plik ReceiverSetup64.exe , który uruchomił kreatora, w którym zaakceptowaliśmy wszystkie wartości domyślne. Po zainstalowaniu odbiornika konieczne było ponowne uruchomienie laptopa.

Po ponownym uruchomieniu systemu, po stronie odbiornika wybraliśmy HP ZCentral Remote Boost Receiver z poziomu wiersza poleceń systemu Windows. Spowodowało to wyświetlenie okna dialogowego z prośbą o podanie adresu IP lub nazwy hosta systemu docelowego, z którym chcieliśmy się połączyć zdalnie. Po nawiązaniu połączenia początkowego, zostaliśmy poproszeni o podanie nazwy użytkownika i hasła systemu, z którym próbowaliśmy się połączyć.

Połączyliśmy się z systemem z rozdzielczością ustawioną w systemie Sender (2844 x 1644 @ 64 Hz). Pasek narzędzi Remote Boost pokazywał, że podczas aktywnego korzystania z systemu, prędkość wynosiła 16 Mb/s przy 60 kl./s, a gdy system nie był używany, tylko 1 kb/s. Pasek narzędzi wyświetlał również inne informacje przydatne w rozwiązywaniu problemów z przepustowością, opóźnieniami i zmianami jakości w czasie rzeczywistym.

Następnie otworzyliśmy i pracowaliśmy nad dokumentami pakietu Office, odtwarzając w tle wideo w rozdzielczości 1720×720 przy 24 klatkach na sekundę. Podczas odtwarzania wideo mogliśmy pracować z dokumentami bez żadnych problemów. Dźwięk był czysty, a wideo odtwarzane płynnie. Zużycie pasma podczas odtwarzania wahało się od 8 do 14 Mb/s.

Następnie zakończyliśmy połączenie i włączyliśmy AVC. Podczas pracy w trybie AVC współczynnik kompresji pikseli zmienia się z około 25:1 (HP3, domyślny CODAC) na 225:1 dla informacji (zmiany pikseli, przed szyfrowaniem) przesyłanych od Nadawcy do Odbiorcy.

W tym samym przypadku okazało się, że system używał teraz 1-2 Mb/s, ale nie zauważyliśmy żadnej zmiany w jakości obrazu i dźwięku.

Aby usunąć ograniczenia wydajności funkcji Remote Boost na komputerze, na którym działał Sender, zainstalowaliśmy Sender na stacji roboczej Intel NUC 9 Pro. Używany przez nas Intel NUC 9 Pro to NUC9VXQNX, który został wstępnie skonfigurowany z ośmiordzeniowym procesorem Xeon, oddzielną kartą graficzną NVIDIA Quadro, 32 GB pamięci RAM, 2 TB pamięci masowej NVMe oraz licencją na system Windows 10 Home Pro. Posiada wiele wyjść wideo, wiele złączy USB, dwa gniazda PCIe, dwa porty Ethernet 1 Gb/s i Wi-Fi 2.4 Gb/s. Uznaliśmy, że będzie to dobry przykład systemu innej firmy niż HP, którego niektórzy mogą używać z funkcją Remote Boost.

Instalując Sender na komputerze NUC 9 Pro, zdecydowaliśmy się na instalację niestandardową i włączyliśmy zdalny USB, schowek i logowanie jednokrotne. Zdecydowaliśmy się również na ustawienie Remote Boost, aby Sender (stacja robocza NUC) odpowiadał wyświetlaczom w naszym lokalnym systemie Receiver. Z praktycznego punktu widzenia, było to jak podłączenie dwóch wyświetlaczy w naszym systemie Receiver bezpośrednio do komputera NUC i uruchomienie Remote Boost Sender – NUC automatycznie dostosował ustawienia wyświetlacza.

Po połączeniu ze zdalnym systemem, poprawnie rozpoznał on i wykorzystał naszą konfigurację dwóch monitorów 4K. Wyświetliliśmy wideo na jednym ekranie, a na drugim uruchomiliśmy SolidWorks (program CAD). Nasze wrażenia były nie do odróżnienia od pracy bezpośrednio na systemie. Podczas testów z domyślnym trybem kodowania HP3 zauważyliśmy, że zużywa on około 100 Mb/s przepustowości ze względu na większą ogólną rozdzielczość ekranu i liczbę przesyłanych pikseli.

Następnie otworzyliśmy ustawienia i zwiększyliśmy jakość obrazu z 60% do 100%.

Zużyliśmy już ponad 200 Mb/s pasma, ale nie zauważyliśmy żadnej zmiany w jakości oglądanych obrazów.

Następnie zmieniliśmy ustawienia odbiornika Remote Boost, aby wykorzystać możliwości karty NUC Nvidia w zakresie przyspieszenia sprzętowego dla funkcji AVC.

Uruchomiliśmy Solidworks i manipulowaliśmy modelem 3D z funkcją Remote Zoom ustawioną na 60% jakości obrazu i nie zauważyliśmy żadnego migotania ani opóźnień. Ustawiliśmy jakość obrazu Remote Zoom na 100% i ponownie nie zauważyliśmy żadnego migotania ani opóźnień podczas manipulowania modelem.

Następnie przetestowaliśmy różne sposoby optymalizacji ZCentral Remote Boost pod kątem wydajności w sieciach o ograniczonej przepustowości. Odbiornik Remote Boost posiada rozwijany pasek narzędzi, który można wyświetlić, najeżdżając kursorem myszy na środek górnej części okna odbiornika i klikając ikonę pinezki, aby zapobiec jego zniknięciu. Pasek narzędzi to doskonały, szybki dostęp do informacji o wykorzystywanej przepustowości i ustawień optymalizacji, które można zmienić w trakcie sesji.

W odbiorniku otworzyliśmy okno dialogowe Ustawienia i wybraliśmy kartę Wydajność . Zauważyliśmy, że HP Velocity było domyślnie włączone, a suwak Jakość obrazu był ustawiony na około 80. HP Velocity zapewnia zwiększoną wydajność sieci poprzez optymalizację komunikacji między nadawcą a odbiorcą. Użytkownik może wybrać, czy obciążenie kodowaniem ma zostać przeniesione na procesor CPU czy GPU w trybie AVC. HP Velocity korzysta z zaawansowanego mechanizmu reguł i stale monitoruje i dostosowuje się w razie potrzeby, aby zapewnić użytkownikowi końcowemu wysoką jakość obrazu.

Firma HP wspomina, że ​​AVC nie jest idealnym rozwiązaniem w przypadku treści zawierających cienkie linie, takich jak trójwymiarowe ruchy obrazów szkieletowych, ale nie zauważyliśmy żadnego pogorszenia jakości obrazu podczas korzystania z tej funkcji.

Odbiornik może ustawić minimalną jakość obrazu i częstotliwość aktualizacji. Po wybraniu opcji Włącz adaptacyjną jakość obrazu nadawca zacznie obniżać jakość obrazu do ustawienia minimalnej jakości obrazu (od 0 do 100) za każdym razem, gdy liczba aktualizacji na sekundę spadnie poniżej docelowej częstotliwości aktualizacji (od 0 do 30 aktualizacji na sekundę). Opcje te są wyłączone po włączeniu zaawansowanej kompresji wideo.

Ustawienia te są przydatne w sytuacjach, w których jakość obrazu ma kluczowe znaczenie, np. w środowisku medycznym, lub gdy krótkoterminowa utrata jakości obrazu spowodowana ruchem sieciowym jest korzystniejsza niż spadek liczby klatek na sekundę.

Korzystanie z funkcji Remote Boost z urządzeniem mobilnym VDI

Jedną z zalet środowiska VDI jest możliwość dostępu do pulpitu z dowolnego miejsca z dostępem do sieci. Aby to przetestować, użyliśmy klienta HP mt45 VDI . Podczas testów zdecydowaliśmy się na wykorzystanie Wi-Fi 1 Gb/s do połączenia sieciowego.

MT45 to klient VDI w formacie laptopa z 14-calowym ekranem, wieloma portami i procesorem AMD Ryzen 3 PRO 3300U z wbudowaną kartą graficzną Radeon Vega 6. Procesor to 4-rdzeniowy, 4-wątkowy układ z 6 rdzeniami GPU o częstotliwości bazowej 2.1 GHz i częstotliwości taktowania w trybie boost 3.5 GHz. Monitor ma rozdzielczość 1920 x 1080 pikseli przy częstotliwości 60 MHz. Działa na nim system operacyjny HP ThinPro lub Windows 10 IoT Enterprise. Na naszym urządzeniu zainstalowany jest system Windows. Urządzenie obsługuje wszystkie główne środowiska VDI, w tym HP Remote Boost.

HP ZCentral MT45

Użyliśmy odbiornika do połączenia z naszą maszyną wirtualną z obsługą GPU. Połączył się on z monitorem o rozdzielczości 1920×1080 (m45). Do monitorowania zarówno maszyny nadawczej, jak i odbiorczej wykorzystaliśmy konsolę ControlUp. Pracowaliśmy z naszym modelem SolidWorks bez żadnych problemów i zauważyliśmy, że maksymalna przepustowość, jaką zaobserwowaliśmy, wyniosła 8 MB/s.

Współpraca

Współpraca pozwala wielu Odbiorcom dołączyć do tej samej sesji Nadawcy, ale wymaga, aby każdy z nich posiadał unikalne dane logowania (domena lub konto lokalne) na Nadawcy. Częstotliwość aktualizacji wszystkich współpracowników jest ograniczona przez najniższą częstotliwość aktualizacji danego współpracownika. Współpracownicy z niską częstotliwością aktualizacji mogą skorzystać z panelu Wydajność w ustawieniach Odbiornika, aby zwiększyć częstotliwość aktualizacji, co poprawi komfort pracy wszystkich współpracowników. Aby współpracować w sesji z włączonym AVC lub Velocity, każdy współpracownik musi mieć te same ustawienia na swoim Odbiorniku, w przeciwnym razie połączenie zostanie odrzucone.

Przetestowaliśmy tryb współpracy z poziomu mt45. Kliknęliśmy ikonę Nadawcy w zasobniku systemowym i włączyliśmy tryb współpracy. Połączyliśmy się z działającą sesją, uruchamiając Odbiornik na naszym laptopie Dell i łącząc się z maszyną z kartą graficzną. Na mt45 zostaliśmy zapytani, czy chcemy zezwolić użytkownikowi na dołączenie do naszej sesji oraz czy chcemy zezwolić mu na dostęp do myszy i klawiatury.

Po dołączeniu do istniejącej sesji mogliśmy manipulować modelem SolidWorks z takim samym doświadczeniem użytkownika, jak w systemie MT45. Mogliśmy rozłączyć się i ponownie dołączyć do sesji z laptopa. Po rozłączeniu sesji z MT45, sesja na laptopie również się zakończyła, a MT45 stał się głównym użytkownikiem.

Jedną z charakterystycznych cech ZCentral Remote Boost 2020 jest funkcja skalowania, która pozwala na korzystanie z odbiorników o różnych rozdzielczościach podczas współpracy. W tym celu ZCentral Remote Boost 2020 wykorzystuje sprzętowy układ GPU i programy GPU Shader w systemie odbiornika, aby w razie potrzeby skalować piksele w górę lub w dół. Tryb skalowania można włączyć, klikając ikonę skalowania na pasku narzędzi.

Korzystanie z HP ZCentral Remote Boost z VPN

Ponieważ wielu użytkowników będzie musiało korzystać z sieci VPN, aby połączyć się z fizyczną stacją roboczą, skonfigurowaliśmy trzy różne stacje robocze HP w naszym laboratorium testowym na Środkowym Zachodzie i połączyliśmy je z nią przez VPN. Podczas gdy inne rozwiązania VDI oferują własne rozwiązania VPN, Remote Boost pozwala na korzystanie z wybranej przez Ciebie sieci VPN.

ZCentral Remote Boost StorageReview Lab

Trzy stacje robocze, z którymi się połączyliśmy, to HP Z640 Workstation, HP Z2 Mini G4 i HP Z2 Mini G3 Workstation. Wszystkie trzy systemy działały pod kontrolą systemu Windows 10 Pro. Po zainstalowaniu na nich ZCentral Remote Boost Sender nie musieliśmy kupować licencji, ponieważ oprogramowanie zidentyfikowało je jako stacje robocze HP.

Po utworzeniu połączenia VPN, użyliśmy odbiornika Remote Boost do połączenia się z każdym z nich. Poniższe informacje pochodzą z naszego połączenia ze stacją roboczą Z640, ale podobne doświadczenia mieliśmy ze stacjami roboczymi Z2 Mini G4 i G3.

Z poziomu pulpitu wirtualnego korzystaliśmy z przeglądarki Chrome do przeglądania Internetu oraz pakietu LibreOffice do edycji dokumentów, korzystając praktycznie z tych samych możliwości, co na pulpicie lokalnym.

Mogliśmy bez problemu wyświetlać strumieniowane filmy i pracować z aplikacjami biurowymi. Podczas strumieniowania wideo połączenie osiągało prędkość 7.8 Mb/s z włączoną funkcją HP Velocity i 11 Mb/s z wyłączoną. Nie zauważyliśmy żadnej różnicy w jakości filmów zarówno z włączoną, jak i wyłączoną funkcją HP Velocity.

Po rozłączeniu się z wirtualnym pulpitem, pingowaliśmy adres IP serwera i stwierdziliśmy, że czas obiegu (RTT) wyniósł 85 ms. Biorąc pod uwagę fakt, że wirtualny pulpit znajdował się w centrum danych zlokalizowanym na Środkowym Zachodzie, a klient działał w regionie Pacyfiku Północno-Zachodniego, byliśmy mile zaskoczeni, że wirtualny pulpit działał równie dobrze, jak wirtualny pulpit hostowany lokalnie.

HP ZCentral Connect – Menedżer połączeń dla ZCentral Remote Boost

ZCentral Connect to produkt towarzyszący ZCentral Remote Boost, który zapewnia usługi zarządzania połączeniami poprzez umożliwienie przypisywania systemów z funkcją Nadawcy do użytkownika w systemie z funkcją Odbiornika. Dzięki temu użytkownik może uzyskać dostęp do stacji roboczej z puli stacji roboczych. Connect realizuje również inne funkcje zarządzania, takie jak włączanie i wyłączanie maszyn fizycznych w celu oszczędzania zasobów oraz zapewnienia zarządzania energią poza pasmem.

ZCentral Connect jest niezwykle lekki, ponieważ wymaga jedynie systemu Windows 10 lub Windows Server 2016/2019 z 4 rdzeniami, 4 GB pamięci RAM i co najmniej 50 GB wolnego miejsca. Ze względu na swoją jednolitą konstrukcję, Connect okazał się prosty i intuicyjny w obsłudze. Nie instalowaliśmy Connect w naszym laboratorium, ale obserwowaliśmy instalację HP w ich laboratorium i jesteśmy przekonani, że można go łatwo skonfigurować i uruchomić w mniej niż godzinę.

Inne rozwiązania VDI zalecają udział w tygodniowym szkoleniu przed rozpoczęciem administrowania środowiskami VDI. Jednak ze względu na prostotę i intuicyjny interfejs, przed rozpoczęciem administrowania wystarczy po prostu przeczytać instrukcję.

Po zainstalowaniu programu Connect administrator administruje nim za pomocą interfejsu internetowego. Pierwszym krokiem jest zaimportowanie komputerów hosta i użytkowników z istniejącej infrastruktury Microsoft Active Directory. Hosty (systemy Sender) mogą być przypisane do pojedynczego użytkownika lub być dostępne jako część puli użytkowników. W interfejsie graficznym można określić, czy host jest dostępny, wyłączony, wyewidencjonowany czy używany. Można również określić, czy w przypadku obsługiwanego hosta ma być używana technologia Intel Active Management Technology (AMT) do zarządzania energią (na hoście wymagana jest technologia Intel vPRO, a technologia AMT musi być początkowo skonfigurowana).

Po dodaniu hosta do Connect należy się na nim zalogować i zainstalować na nim agenta Connect. Podczas instalacji agenta Connect należy określić, z którego serwera Connect będzie korzystać, oraz podać mu kod autoryzacyjny generowany w konsoli administracyjnej Connect.

Po zainstalowaniu agenta Connect na hoście, graficzny interfejs użytkownika Connect służy do kojarzenia użytkowników lub grup użytkowników z poszczególnymi hostami lub pulami hostów. Kreator edycji puli dobrze wyświetla użytkowników i hosty w puli.

Pula edycji HP ZCentral

Nawiązaliśmy połączenie z Connect Manager za pośrednictwem przeglądarki internetowej i kliknęliśmy opcję Choose a Host (Wybierz hosta) , aby połączyć się z hostem.

 

Następnie kliknęliśmy Wybierz hosta dla mnie.

HP ZCentral CAD

Następnie przypisano hosta do rozpoczęcia aktywnej sesji z nami. W ramach aktywnej sesji otrzymaliśmy informacje o stanie zasilania systemu i czasie ostatniego wyłączenia i włączenia zasilania. Mogliśmy również wymusić wyłączenie lub ponowne uruchomienie systemu podczas aktywnej sesji, tak jak naciśnięcie przycisku zasilania w systemie obok, gdy wystąpiło zawieszenie lub awaria.

Klikamy przycisk Połącz z hostem i automatycznie łączymy się z nim za pomocą Remote Boost.

Połączenie hosta HP ZCentral

Po zakończeniu korzystania z systemu wylogowywaliśmy się i zostaliśmy rozłączeni z hostem, po czym mieliśmy możliwość zwolnienia hostów dla innych użytkowników.

Host HP ZCentral

Wnioski – Zdalnie i gotowi

HP systematycznie rozwija swoją ofertę VDI od lat, a teraz, dzięki ZCentral Connect, może zaoferować swoim klientom kompletny sprzętowy i programowy stos VDI HP. Dzięki temu stosowi VDI można szybko skonfigurować pulę stacji roboczych, aby udostępniać je wielu użytkownikom. Użytkownicy ci mogą się z nimi bezpiecznie łączyć zdalnie, ponieważ wszystkie przesyłane dane są szyfrowane. Użytkownik może połączyć się z jednym lub wieloma systemami zdalnymi (tryb katalogowy). Rozwiązanie HP pozwala nawet wielu użytkownikom na jednoczesne połączenie się z jednym systemem w celu współpracy nad projektem. Użytkownik może korzystać z natywnych gestów (ekranów dotykowych) na swoim punkcie końcowym, aby komunikować się ze zdalnym systemem.

Nasze doświadczenia z Remote Boost jako użytkownika końcowego były wyjątkowe. Używaliśmy Remote Boost również do pracy z CAD i wideo, a obraz był ostry i wyraźny. Zainstalowaliśmy Sender na stacjach roboczych HP, a także na serwerach i maszynach wirtualnych innych firm. Zainstalowaliśmy Sender na laptopie HP Dragonfly z dwoma monitorami 4K oraz na cienkim kliencie HP t640. Użyliśmy HP Remote Connect do systemów lokalnie i użyliśmy VPN do połączenia z systemem o opóźnieniu ponad 80 ms. Podczas wszystkich tych testów nie zauważyliśmy żadnego znaczącego pogorszenia jakości. HP Remote Connect po prostu działało. Widzimy, że korzystanie z HP Remote Connect jest oczywiste dla użytkowników stacji roboczych HP w ich centrach danych. Jednak ze względu na niski koszt i niskie koszty zarządzania, HP Remote Connect powinno być rozważone w systemach innych firm, jeśli potrzebują zdalnego dostępu do stacji roboczych.

Licencja ZCentral Remote Boost Sender jest bezpłatna dla stacji roboczych Z i dostępna przez 60 dni w wersji próbnej dla systemów innych niż Z. Informacje o produkcie i oprogramowanie do pobrania można znaleźć na stronie https://www.hp.com/zcentralremoteboost

ZCentral Connect jest również dostępny w 60-dniowym okresie próbnym, obsługującym zarządzanie połączeniami ZCentral Remote Boost. Informacje o produkcie i oprogramowanie do pobrania można znaleźć na stronie http://www.hp.com/zcentral.

Niniejszy raport jest sponsorowany przez firmę HP. Wszystkie poglądy i opinie wyrażone w niniejszym raporcie opierają się na naszej obiektywnej opinii na temat rozpatrywanego produktu/produktów.

Skontaktuj się z StorageReview

Biuletyn | YouTube | Podcast iTunes / Spotify | Instagram | Twitter | TikTok | Kanał RSS

Tom Fenton

Tom Fenton posiada bogate, praktyczne doświadczenie w branży IT, zdobyte w ciągu ostatnich 27 lat w różnych technologiach, z czego ostatnie 20 lat poświęcił wirtualizacji i pamięci masowej. Wcześniej pracował w VMware jako starszy programista szkoleń, inżynier rozwiązań oraz w zespole marketingu konkurencyjnego. Pracował również jako starszy inżynier ds. walidacji w The Taneja Group, gdzie kierował laboratorium usług walidacji i odegrał kluczową rolę w uruchomieniu działu vSphere Virtual Volumes. Jest na Twitterze: @vDoppler