„Zimne dane” to dane, do których użytkownik lub aplikacja rzadko uzyskuje dostęp. W związku z tym, zimne dane nie wymagają tak szybkiego dostępu, jak dane gorące, dlatego zazwyczaj znajdują się na najtańszych dyskach twardych lub w niedrogich magazynach w chmurze (w przeciwieństwie do szybkich pamięci flash/SSD lub drogich usług chmurowych ). Przykładami zimnych danych są zarchiwizowane treści, pliki ukończonych projektów lub nieaktualne dokumenty, które mogą być wymagane ze względu na przepisy lub regulacje prawne.
Istnieje wiele kontrowersji dotyczących tego, jaki dokładnie jest próg dla zimnych danych (tj. jak długo plik musi pozostać nienaruszony, zanim zostanie uznany za zimne dane). Może to być od 3 do 6 miesięcy. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli dane nie będą dostępne w najbliższym czasie i nie są plikiem krytycznym, można je na razie bezpiecznie oznaczyć jako zimne dane.
Dostępne jest oprogramowanie, które może określić, czy dane w systemie lub na serwerze są danymi zimnymi, czy gorącymi . Niektóre platformy pamięci masowej potrafią to sprawdzić i automatycznie przenieść pliki do odpowiedniej lokalizacji na dysku. Aplikacje te naprawdę pomagają utrzymać płynność i wydajność działania, co jest szczególnie ważne dla firm o skomplikowanych i wymagających dużych zasobów procesach pracy.
Amazon