Rodzina SuperMicro MicroBlade składa się z dwóch kluczowych komponentów: szerokiego wyboru konfiguracji obudów oraz mnogości opcji zagęszczonej obudowy typu blade. Obudowa MicroBlade jest dostępna w dwóch podstawowych wariantach: jednostka 3U obsługująca 14 serwerów oraz jednostka 6U obsługująca 28 serwerów. Pomiędzy tymi rozmiarami użytkownicy mogą wybierać spośród różnych opcji konfiguracji mocy, w zależności od konfiguracji docelowego rozwiązania. Same serwery pokrywają szeroki zakres zastosowań, od systemów z pojedynczym lub podwójnym procesorem Intel Xeon po ultragęste obudowy typu blade z czterema węzłami opartymi na procesorach Intel-Avoton. Pozwala to firmie Supermicro osiągnąć wysoką liczbę rdzeni na szafę, sięgającą nawet 6272 rdzeni i 784 węzłów z czterema węzłami Avoton w obudowie 42U. Różnorodność opcji zapewnia ogromną elastyczność użytkownikom potrzebującym gęstej mocy obliczeniowej do aplikacji o wysokiej intensywności lub tym, którzy chcą zacząć od małych rozwiązań, ale wiedzą, że ich zapotrzebowanie na moc obliczeniową będzie musiało szybko rosnąć. W obu przypadkach obudowy MicroBlade oferują prosty model wdrożenia, a także moduł zarządzania obudową (CMM) umożliwiający zdalny dostęp do serwerów typu blade, zasilaczy, wentylatorów chłodzących i przełączników sieciowych.
W laboratorium StorageReview otrzymaliśmy konfigurację obudowy 6U (MBE-628E-820) wyposażoną w dwa różne modele serwerów blade – jedno- i dwuwęzłowy. Całość połączono w jedną strukturę za pomocą przełącznika Intel 1G/2.5G MBM-GEM-001 z dostępem wewnętrznym 1G i łącznością zewnętrzną 10/40 GB.
Przy zaledwie czterech serwerach typu blade, testy koncentrowały się na zarządzaniu obudową, a także na tym, jak węzły (w odpowiedniej konfiguracji) działały w naszym środowisku VMware z wirtualizowanym obciążeniem MySQL TPC-C. Każdy z naszych czterech serwerów typu blade jest nieco inny, co podkreśla różnorodność konfiguracji procesora, dysków SSD i pamięci RAM. Jest to przydatne do łączenia zasobów obliczeniowych dla określonych obciążeń lub po prostu do zapewnienia elastyczności w obsłudze nowych technologii, które pojawiają się na rynku.
Specyfikacja SuperMicro MicroBlade
- Obudowa MBE-628E-820 (8x PWS):
- Serwer typu blade: Do 28 serwerów typu blade z możliwością wymiany na gorąco
- Przełącznik GbE/moduł pass-through: do 2 przełączników MBM-GEM-001/003i/003S lub MBM-XEM-001 z funkcją hot-swap
- Moduł zarządzania:
- Do 2 modułów zarządzania obudową (CMM) z możliwością wymiany na gorąco, zapewniających zdalne funkcje KVM i IPMI 2.0
- Moduł zarządzający nie jest zawarty w obudowie
- Zasilanie: Do 8 zasilaczy o wysokiej wydajności i możliwości wymiany na gorąco, 2000 W, N+1 lub N+N, redundantnych
- Konstrukcja chłodzenia: Do 8 wentylatorów chłodzących
- Wymiary (wys. x szer. x gł.): 10.43″ x 17.67″ x 36.10″ (265 mm x 449 mm x 917 mm)
- Dostępne modele:
- MBE-628E-820 – Obudowa z ośmioma zasilaczami o wysokiej sprawności 2000 W
- MBE-628E-420 – Obudowa z czterema wydajnymi zasilaczami 2000 W + czterema modułami wentylatorów
- Atom C2750/2550:
- MBI-6418A-T7H/T5H
- Węzeł na 6U/3U: 112/56
- Dysk SSD/HDD na 6U/3U: 112/56 dysków SSD/HDD SATA3 2.5”
- Węzeł na ostrze: 4
- Procesor:
- Intel Atom 2750 (T7H) 8-rdzeniowy, 2.4 GHz, 20 W
- Intel Atom 2550 (T5H) 4-rdzeniowy, 2.4 GHz, 14 W
- Pojemność pamięci: do 32 GB DDR3-1600 ECC SO-DIMM w 2 gniazdach DIMM
- Zatoka napędu:
- 1x 2.5” dysk twardy/SSD SATA3
- 1 SATADOM
- Łączność sieciowa: podwójny port 2.5 GbE
- MBI-6418A-T7H/T5H
- Xeon D UP Broadwell-DE
- MBI-6118G-T41X
- Węzeł na 6U/3U: 28/14
- Dysk SSD/HDD na 6U/3U:
- 112/56x 2.5” dysk SSD SATA3
- 56/28x 2.5” dysk twardy SATA3 + 56/28 dysk SSD
- Węzeł na ostrze: 1
- Procesor: Intel Broadwell-DE SoC Xeon D-1541 8-rdzeniowy, 45 W
- Pojemność pamięci: do 128 GB DDR4-2400 ECC VLP RDIMM w 4 gniazdach DIMM
- Wnęka na napęd: 4x 2.5” SATA3 SSD (2 HDD/SSD + 2 SSD) 1 SATADOM
- Łączność sieciowa: podwójny port 10GbE
- MBI-6218G-T41X
- Węzeł na 6U/3U: 56/28
- Dysk SSD/HDD na 6U/3U: 58/28 dysków SSD/HDD SATA3 2.5”
- Węzeł na ostrze: 2
- Procesor: Intel Broadwell-DE SoC Xeon D-1541 8-rdzeniowy, 45 W
- Pojemność pamięci: do 128 GB DDR4-2400 ECC VLP RDIMM w 4 gniazdach DIMM
- Zatoka napędu:
- 1x 2.5” dysk twardy/SSD SATA3
- 1 SATADOM
- Łączność sieciowa: podwójny port 10GbE
- MBI-6118G-T41X
- Xeon UP E3-1200 v5/v4/v3
- MBI-6219G-T
- Węzeł na 6U/3U: 56/28
- Dysk SSD/HDD na 6U/3U:
- 112/56x 2.5” dysk SSD SATA3
- 56/28 dysków twardych SATA3 2.5”
- Węzeł na ostrze: 2
- Procesor: Intel E3-1200 v5 4-rdzeniowy, 25W–95W
- Pojemność pamięci: do 64 GB DDR4-2400 ECC VLP UDIMM w 4 gniazdach DIMM
- Zatoka dyskowa: 2 dyski SSD SATA3 2.5” lub 1 dysk twardy
- Łączność sieciowa: podwójny port 1GbE
- MBI-6118D-T4H/T2H
- Węzeł na 6U/3U: 28/14
- Dysk SSD/HDD na 6U/3U:
- 112/56 dysków twardych/SSD SATA3 2.5”
- 56/28 dysków twardych SATA3 3.5”
- Węzeł na ostrze: 1
- Procesor: Intel E3-1200 v4 z kartą graficzną Iris Pro
- Pojemność pamięci: do 32 GB DDR3-1600 ECC VLP UDIMM w 4 gniazdach DIMM
- Zatoka napędu:
- 2x 3.5” dysk twardy SATA3 (T2H)
- 4x 2.5” dysk twardy/SSD SATA3 (T4H
- Łączność sieciowa: podwójny port 1GbE
- MBI-6118D-T2/T4
- Węzeł na 6U/3U: 28/14
- Dysk SSD/HDD na 6U/3U:
- 112/56 dysków twardych/SSD SATA3 2.5”
- 56/28 dysków twardych SATA3 3.5”
- Węzeł na ostrze: 1
- Procesor: Intel E3-1200 v3
- Pojemność pamięci: do 32 GB DDR3-1600 ECC VLP UDIMM w 4 gniazdach DIMM
- Zatoka napędu:
- 2x 3.5” dysk twardy SATA3 (T2)
- 4x 2.5” dysk twardy/SSD SATA3 (T4
- Łączność sieciowa: podwójny port 1GbE
- MBI-6219G-T
- Xeon DP E5-2600 v4/v3
- MBI-6128R-T2X/T2
- Węzeł na 6U/3U: 28/14
- Dysk SSD/HDD na 6U/3U: 56/28 dysków SSD/HDD SATA3 2.5”
- Węzeł na ostrze: 1
- Procesor: Podwójny Intel E5-2600 v4/v3 Do 18 rdzeni, 120 W
- Pojemność pamięci: do 256 GB DDR4-2400 ECC VLP RDIMM w 8 gniazdach DIMM
- Zatoka dysków: 2x 2.5” SATA3 HDD/SSD 1 SATADOM
- Łączność sieciowa:
- Dwuportowy 10GbE (T2X)
- Czteroportowy 1GbE (T2)
- MBI-6128R-T2X/T2
Konfiguracje przełączników MicroBlade
- Intel 1G/2.5G MBM-GEM-001
- Porty zewnętrzne:
- 2x40 Gb/s QSFP
- 8x10 Gb/s SFP+
- 1x1 Gb/s RJ45
- Porty wewnętrzne: 56×2.5G/1G
- Chipset przełącznika: Intel FM5224
- Porty zewnętrzne:
- Broadcom 1G MBM-GEM-004
- Porty zewnętrzne:
- 4x10 Gb/s SFP+
- 8x1 Gb/s RJ45
- Porty wewnętrzne: 42x1G
- Chipset przełącznika: Broadcom BCM56151
- Porty zewnętrzne:
- Intel 10G MBM-XEM-001
- Porty zewnętrzne:
- 4x40 Gb/s QSFP
- Porty wewnętrzne: 56x10G
- Chipset przełącznika: Intel FM6348
- Porty zewnętrzne:
- Broadcom 10G MBM-XEM-002
- Porty zewnętrzne:
- 2x40 Gb/s QSFP
- 4x10 Gb/s SFP+
- Porty wewnętrzne: 56x10G
- Chipset przełącznika: Broadcom BCM56846
- Porty zewnętrzne:
Projektowanie i budowa
Rozwiązanie SuperMicro X11 MicroBlade to dość duża obudowa 6U, która może pomieścić do 28 serwerów microblade. Na całej długości przedniej części urządzenia znajdują się uchwyty do wysuwania serwerów typu blade. Jest ich 14 u góry i 14 u dołu. Aby je otworzyć, wystarczy pociągnąć uchwyt w górę w górnym rzędzie lub w dół w dolnym rzędzie.
Przechodząc do tyłu urządzenia, zasilacze i wentylatory znajdują się zarówno u góry, jak i u dołu. W środku urządzenia znajduje się moduł obudowy i przełącznik sieciowy 10G, po jednym zestawie po każdej stronie.
Zarządzanie obudową MicroBlade
Obudowa SuperMicro Microblade bazuje na standardowym interfejsie zarządzania BladeCenter, który był używany od dłuższego czasu. Jeśli korzystałeś z rozwiązań SuperMicro w ciągu ostatniej dekady, z pewnością znasz układ interfejsu. Obudowa Microblade zwiększa liczbę podłączonych systemów, ale pod niemal każdym innym względem pozostaje podobna – co zapewnia płynne przejście ze starszych systemów. System umożliwia połączenie za pośrednictwem interfejsu internetowego, samodzielnej aplikacji SuperMicro o nazwie IPMITool lub platformy SuperMicro Server Manager (SSM) zaprojektowanej do zarządzania wieloma systemami w przedsiębiorstwie. Dzisiaj skupimy się na interfejsie internetowym, ponieważ nie wymaga on dodatkowych pobrań.
Pierwsza strona pokazuje ogólny stan systemu, użytkownika, jako którego jesteś zalogowany, oraz adres IP systemu, z którym jesteś połączony. Możesz przejść do sekcji „OverAll Blade”, „Switch” i „Power Supply”, aby uzyskać więcej informacji o każdym komponencie systemu. Jest to bardzo pomocne w ustaleniu, który węzeł lub urządzenie może być przyczyną błędów w systemie.
Strona stanu serwera Blade umożliwia modyfikację kilku zasad dla serwera Blade/węzła. Możesz włączać i wyłączać węzeł, uzyskiwać dostęp do przełącznika KVM, włączać diodę LED UID (identyfikator jednostki) lub ustawiać wiele zasad dotyczących zachowania w przypadku awarii zasilania.
Strona „Zasilanie” pozwala na wgląd w działanie zasilaczy w systemie. Wyświetlane są na niej dane dotyczące temperatury, prędkości wentylatora, napięcia wejściowego i szereg innych statystyk zasilania, które pomogą określić, czy zasilacze mają wystarczającą rezerwę mocy dla dalszej rozbudowy. Dostępne są również opcje ustawienia redundancji zasilaczy. Dostępne konfiguracje to „Max Power”, N+1 i N+N. Konfiguracja „Max Power” umożliwia wykorzystanie pełnej mocy ze wszystkich zasilaczy jednocześnie, co przekłada się na większą gęstość obliczeniową. Konfiguracja „N+1” i „N+N” zapewnia znacznie większą odporność kosztem pojemności zasilania. Dla użytkowników wykonujących zadania HPC lub obliczenia rozproszone, konfiguracja „Max Power” doskonale sprawdzi się w celu uzyskania maksymalnej gęstości mocy w szafie rack. Konfiguracja „N+1” i „N+N” będzie najbardziej przydatna dla większości użytkowników korporacyjnych i dostawców usług.
Strona modułu przełącznika jest dość pusta, wyświetlając jedynie skąpe informacje o typie przełącznika, adresie IP zarządzania przełącznikiem i statusie temperatury. Na tej stronie dostępnych jest bardzo niewiele opcji konfiguracyjnych (poza adresem IP zarządzania). Wygląda na to, że można by z niej zrezygnować i połączyć ją z inną stroną, aby zmniejszyć bałagan w interfejsie głównym.
Strona CMM, podobnie jak strona modułu przełącznika, jest dość uboga w informacje. Poza nazwą modułu CMM znajduje się na niej bardzo niewiele informacji konfiguracyjnych. Wszystkie pozostałe informacje to po prostu status modułu. Z tej strony nie można nawet wyłączyć i włączyć zasilania modułu CMM. Byłaby to dobra opcja do konsolidacji ze stroną przełącznika sieciowego.
Informacje FRU zawierają praktycznie wszystkie części systemu oraz numer części, który umożliwia zamawianie części zamiennych lub zwiększenie pojemności. To naprawdę dobry pomysł na oszczędzanie. Praktyczne jest posiadanie miejsca, w którym dokładnie opisane są elementy zainstalowane w systemie, dzięki czemu można zamówić identyczne części zamienne (lub zwiększyć pojemność) bez konieczności sięgania do formularza zamówienia, dojazdu do centrum danych lub dzwonienia do kogoś, aby odczytać dane z systemu.
Przechodząc do sekcji „Stan systemu”, znajdziesz ekran poświęcony wszystkim odczytom czujników dowolnego modułu podłączonego do systemu. Zasilacze, moduły blade, moduły sieciowe i moduły zarządzania obudową są tutaj dostępne do łatwego przeglądania parametrów infrastruktury.
Ekran dziennika zdarzeń systemowych pokazuje zdarzenia rejestrowane przez moduły Blade, Node i Chassis Management Modules. Wygląda na to, że zasilacze rejestrują zdarzenia w Chassis Management Module. Żadne zdarzenia z modułu sieciowego nie zostały zarejestrowane w dzienniku zdarzeń, ponieważ moduł sieciowy rejestruje wszystkie swoje zdarzenia wewnętrznie.
Strona Moc/Temperatura pokazuje dokładnie to, czego można się spodziewać: historyczne odczyty mocy i temperatury z systemu. Możesz wybrać elementy do wyświetlenia za pomocą pól wyboru, które są następnie wyświetlane poniżej. Wykresy przedstawiają dane z ostatniej godziny, ostatniego dnia i ostatniego tygodnia. Istnieje również możliwość pobrania całego rekordu w formacie CSV, który można zaimportować do innych systemów w celu analizy.
Następnym obszarem, który omówimy, jest strona konfiguracji. Zawiera ona niemal wszystkie zmienne konfiguracyjne, które należy ustawić przed rozpoczęciem produkcji. Należą do nich: alerty e-mail, data i godzina, integracja LDAP, Active Directory, RADIUS, konfiguracja sieci dla serwerów typu blade i modułów zarządzania obudową, dynamiczny DNS, serwer SMTP, SNMP, certyfikaty SSL, konta użytkowników, porty usług internetowych, kontrola dostępu IP, limity czasu sesji, SMC RAKP (Remote Access Key Exchange Protocol) oraz ustawienia automatycznej aktualizacji modułu zarządzania obudową. Uwaga dotycząca protokołu SNMP: SNMP obsługuje społeczności odczytu i zapisu w interfejsie internetowym, ale nie można uzyskać dostępu do konfiguracji pułapek SNMP. Aby włączyć pułapki SNMP, należy połączyć się za pomocą oprogramowania IPMITool lub oprogramowania SSM. Ogólnie rzecz biorąc, wygląda na to, że większość elementów wymagających konfiguracji w tym systemie jest dostępna na tej stronie i na podstronach.
Obszar Zdalnego Sterowania interfejsu użytkownika jest prawdopodobnie najczęściej używaną częścią interfejsu systemu MicroBlade. Z tego miejsca można uruchomić aplikację Java iKVM, aby uzyskać dostęp do zdalnej konsoli na dowolnym systemie w systemie MicroBlade. Można również uruchomić aplikację Virtual Media, aby zdalnie zamontować nośniki na dowolnym systemie. Te dwie aplikacje działają niezależnie. Użytkownicy zaznajomieni z konsolą VMware są przyzwyczajeni do tego, że dostęp do nośników wirtualnych jest możliwy z tego samego okna, co do konsoli wirtualnej. Ta aplikacja działa inaczej. Dostępne są opcje montowania dysków lokalnych (dysków twardych lub nośników optycznych) lub obrazów sieciowych. Montowania te (nawet obrazy sieciowe) nie są zachowywane po zamknięciu aplikacji Java. Jest to pewien minus podczas pracy nad czymś, czego instalacja może zająć trochę czasu (np. instalacja bezobsługowa).
Ostatni ekran to ekran konserwacji. Ta strona umożliwia aktualizację większości kluczowych elementów systemu, w tym modułu zarządzania obudową, serwerów blade, resetowania systemu, resetowania konfiguracji i ponownego ładowania konfiguracji IPMI.
Podsumowując, system został zaktualizowany przede wszystkim w celu zapewnienia dostępu do znacznie większej gęstości serwerów typu blade w architekturze MicroBlade w porównaniu z oryginalnymi systemami SuperBlade. Pod tym względem system zapewnia interfejs, z którym każdy mógłby szybko się zapoznać, aby zarządzać tym niezwykle gęstym systemem. Można by usprawnić konsolidację niektórych elementów konfiguracji, aby zmniejszyć liczbę unikalnych ekranów wyświetlanych w systemie. Kolejną kwestią, którą można by poprawić, jest wykorzystanie Javy w interfejsie i dynamiczne ekrany. Podczas wprowadzania zmian w wielu opcjach wyświetlania, należy kliknąć „Zastosuj”, aby wyświetlić zmiany, zamiast dynamicznej aktualizacji strony po dokonaniu nowego wyboru (szczególnie w obszarze „Stan systemu”). Ogólna użyteczność systemu jest nadal zachowana w większości przypadków, a w wielu warsztatach system ten sprawdzi się doskonale w zarządzaniu.
Testowanie aplikacji
Poddaliśmy dwie dostarczone konfiguracje węzłów obciążeniu Sysbench, aby sprawdzić ich porównanie. Należy jednak zauważyć, że w obu węzłach istniało wiele różnych opcji konfiguracji, które bezpośrednio wpływały na wydajność, poza samymi różnicami w procesorach. Model MBI-6118D-T4H MicroBlade został wyposażony w procesor E3-1285L v4, 32 GB pamięci DRAM i dyski SSD Intel S3700 o pojemności 400 GB. Model MBI-6219G-T MicroBlade został natomiast wyposażony w procesor E3-1275 v5, 64 GB pamięci DRAM i dyski SSD Intel S3500 o pojemności 480 GB. Ponieważ w przeszłości zauważyliśmy różnice między tymi dyskami SSD, oczywiste jest, że same różnice w procesorach nie będą głównymi czynnikami wpływającymi na poziom wydajności w poniższym teście porównawczym.
Przy najniższym ustawieniu pamięci DRAM wynoszącym 32 000 MB na maszynę wirtualną w naszym teście Sysbench, udało nam się uzyskać wynik 1 maszyny wirtualnej na serwerze MBI-6118D-T4H MicroBlade, natomiast serwer MBI-6219G-T z zainstalowanymi 64 GB pamięci pozwolił nam uruchomić zarówno 1, jak i 2 maszyny wirtualne. W każdym serwerze typu blade użyliśmy dostarczonych dysków SSD firmy Intel, które posłużyły jako magazyn danych dla naszych testów. W przypadku serwera MBI-6219G-T, gdzie testowaliśmy 2 maszyny wirtualne, użyliśmy dwóch dysków SSD, natomiast w przypadku serwera MBI-6118D-T4H, gdzie testowaliśmy tylko 1 maszynę wirtualną, użyliśmy tylko jednego dysku SSD.
Każda maszyna wirtualna Sysbench jest skonfigurowana z trzema dyskami wirtualnymi: jednym do rozruchu (~92 GB), jednym z preinstalowaną bazą danych (~447 GB) i trzecim dla testowanej bazy danych (270 GB). Dysk rozruchowy i preinstalowana baza danych pozostały w naszym laboratorium we współdzielonej pamięci masowej. Z perspektywy zasobów systemowych, skonfigurowaliśmy każdą maszynę wirtualną z 8 procesorami wirtualnymi, 32 000 MB pamięci DRAM i wykorzystaliśmy kontroler LSI Logic SAS SCSI.
Konfiguracja testów Sysbench (na maszynę wirtualną)
- CentOS 6.3 64-bit
- Percona XtraDB 5.5.30-rel30.1
-
- Tabele bazy danych: 100
- Rozmiar bazy danych: 10 000 000
- Wątki bazy danych: 32
- Bufor RAM: 24 GB
- Długość testu: 3 godziny
- 2 godziny wstępnego kondycjonowania 32 wątków
- 1 godzina 32 wątki
Nasz test Sysbench mierzy średnią liczbę transakcji na sekundę (TPS), średnie opóźnienie, a także średnie opóźnienie na poziomie 99. percentyla przy obciążeniu szczytowym 32 wątków. Analizując średnią liczbę TPS, odkryliśmy, że serwer Supermicro Blade E5-1285L v4 z jedną maszyną wirtualną osiągnął 1,408 TPS. Serwer Supermicro Blade E5-1275 v5 z jedną maszyną wirtualną osiągnął 1,087 TPS, a z dwiema maszynami wirtualnymi ten sam serwer osiągnął 1,247 TPS.
Przy średnim opóźnieniu, serwer Supermicro Blade E5-1285L v4 z jedną maszyną wirtualną osiągnął średnie opóźnienie wynoszące zaledwie 22.7 ms. Przy średniej latencji serwera Supermicro Blade E5-1275 v5 z jedną maszyną wirtualną odnotowaliśmy średnie opóźnienie na poziomie 29.4 ms, a serwer E5-1275 z dwiema maszynami wirtualnymi osiągnął średnie opóźnienie na poziomie 51.3 ms.
W naszym najgorszym scenariuszu opóźnień MySQL (opóźnienie 99. percentyla), serwery blade Supermicro ponownie wypadły dobrze, a serwer E5-1285L v4 z jedną maszyną wirtualną miał opóźnienie 44 ms. Serwer Supermicro Blade E5-1275 v5 z jedną maszyną wirtualną miał opóźnienie 62 ms, a z dwiema maszynami wirtualnymi 114 ms.
Wniosek
Rozwiązanie Supermicro X11 MicroBlade, dostępne w konfiguracji 3U lub rozszerzonej 6U, oferuje wiele opcji serwerów typu blade, które z kolei oferują różnorodność gęstości i procesorów. Jednostka 3U umożliwia klientom obsługę do 14 serwerów typu blade lub 56 węzłów – a jednostka 6U podwaja tę liczbę. Taka konfiguracja znacznie ułatwia użytkownikom wdrażanie wielu serwerów typu blade. Szybkie wdrażanie serwerów jest idealne dla klientów, którzy muszą zacząć od małych serwerów i przewidują szybki rozwój w przyszłości. Dzięki liczbie i elastyczności dostępnych serwerów typu blade, Supermicro oferuje zróżnicowane opcje konfiguracji zasilania w zależności od konfiguracji rozwiązania, a także zarządzanie obudową, ułatwiające zarządzanie serwerami typu blade.
Zarządzanie przez internet oferowane w obudowie SuperMicro X11 MicroBlade Chassis oferuje szeroki wachlarz funkcji, które pozwalają użytkownikom efektywnie zarządzać platformą i nią sterować. Z punktu widzenia funkcjonalności, Supermicro z łatwością zaspokaja potrzeby większości użytkowników, choć pod względem łatwości obsługi i estetyki interfejs wydaje się przestarzały i pozbawiony pewnych udoskonaleń. Supermicro opiera się również na Javie, podczas gdy inni dostawcy, tacy jak Dell i Cisco, w tym roku wprowadzili obsługę HTML5. Dla wielu użytkowników nie będzie to stanowiło problemu, ale administratorzy IT docenią szerszą kompatybilność urządzeń i bardziej przejrzyste interfejsy.
W zależności od ogólnych wymagań wydajnościowych każdego klienta, oferujemy szeroki wybór opcji serwerów typu blade. Firma Supermicro dostarczyła nam dwa warianty z wbudowanym procesorem, a klienci mogą w razie potrzeby skonfigurować wersje z dwoma procesorami serii E5-2600. Supermicro dostarczyło nam dwa różne serwery typu blade (E5-1285L v4 i E5-1275 v5), które poddaliśmy testowi Sysbench z 1 maszyną wirtualną (E5-1285L v4) i jedną lub dwiema maszynami wirtualnymi (E5-1275 v5) z dodatkową pamięcią DRAM. W naszym teście przepustowości uzyskaliśmy wynik aż 1,408 TPS z E5-1285L v4. Serwer typu blade E5-1275 v5 uzyskał 1,087 TPS z jedną maszyną wirtualną i 1,247 TPS z dwiema maszynami wirtualnymi. Przy średnim opóźnieniu, E5-1285L v4 wyniosło 22.7 ms, a E5-1275 v5 29.4 ms z jedną maszyną wirtualną i 51.3 ms z dwiema maszynami wirtualnymi. Patrząc na najgorsze opóźnienia, oba serwery typu blade wykazały się imponującą wydajnością – E5-1285L v4 miał opóźnienie wynoszące zaledwie 44 ms, a E5-1275 v5 zaledwie 62 ms z jedną maszyną wirtualną i 114 ms z dwiema maszynami wirtualnymi.
ZALETY
- Gęsta obudowa obsługuje 28 serwerów kasetowych lub 112 węzłów w obudowie 6U
- Oprogramowanie do zarządzania ułatwia łączenie i rozmieszczanie zasobów
- Oferujemy szeroki zakres opcji obliczeniowych i sieciowych
Wady
- Zarządzanie obudową nie jest jednoczęściowe i nie obsługuje HTML5
Bottom Line
Obudowa i moduły SuperMicro X11 MicroBlade tworzą niezwykle gęstą platformę do różnych zastosowań, umożliwiając przedsiębiorstwom rozpoczęcie od małej infrastruktury i jej rozbudowę lub wdrożenie nawet 112 węzłów w jednej obudowie 6u.
Omów tę recenzję
Amazon