I tu zaczyna się robić ciekawie. Wraz z rozwojem chmury obliczeniowej i świadczeniem usług przez publiczny internet, tradycyjne paradygmaty dostępu do pamięci masowej, takie jak NAS i SAN, zaczynają pojawiać się w sąsiedztwie nowych opcji. Choć prawdopodobnie bliżej spokrewnione z NAS i SAN, pamięci masowe oparte na obiektach nie zapewniają interfejsu zorientowanego na bloki ani dostępu przez system plików i foldery, lecz organizują dane w kontenerach o zmiennej wielkości, czyli obiektach. Każdy obiekt zawiera zarówno same dane (strumień bajtów), jak i metadane (dane o danych). Obiekty są następnie organizowane w płaskiej, hierarchicznej strukturze kontenerów i kont.
W przeciwieństwie do poleceń niskiego poziomu opartych na SCSI, które służą do manipulowania blokami, dostęp do obiektu uzyskuje się za pomocą poleceń wyższego poziomu, które manipulują obiektem w całości – tworzą, usuwają, pobierają, umieszczają itd. Informacje o fizycznym położeniu obiektu i mechanizmach bezpieczeństwa skojarzonych z obiektem są przechowywane jako metadane.
Podobnie jak dostęp do NAS i innych systemów plikowych odbywa się za pośrednictwem protokołów takich jak CIFS i NFS, dostęp do systemów obiektowych odbywa się w podobny sposób. W tym przypadku dostęp do pamięci masowej obiektów odbywa się za pośrednictwem interfejsów API usług sieciowych, takich jak REST, SOAP czy Amazon S3, za pośrednictwem protokołów takich jak HTTP, SMTP lub XML. Należy pamiętać, że polecenia lokalizujące obiekt i wykonujące na nim działania są osadzone – na przykład w ciągu URL w żądaniu HTTP.
Choć nie jest to to samo, co przechowywanie danych w chmurze, te dwa pojęcia są ze sobą ściśle powiązane. Większość ofert przechowywania danych w chmurze wykorzystuje urządzenia i mechanizmy obiektowego przechowywania danych jako metodę świadczenia tych usług. Bezstanowa natura obiektowego przechowywania danych oznacza, że zazwyczaj nie jest to odpowiednie rozwiązanie dla aplikacji o wysokiej wydajności, które wymagają niskich opóźnień i gwarantowanego poziomu wydajności. Z drugiej strony, w świecie, w którym ludzie starają się wycisnąć z budżetu IT każdą uncję, wielu zwraca się ku chmurze w celu przechowywania danych, gdy jest to możliwe. W porównaniu z NAS, a zwłaszcza SAN, obiektowe przechowywanie danych zapewnia wzorzec dostępu do zbioru danych odporny na opóźnienia. W przypadku niektórych aplikacji jest to akceptowalne i daje klientom możliwość geograficznego oddzielenia fizycznego magazynu od użytkownika końcowego. Archiwizację i tworzenie kopii zapasowych można postrzegać jako kluczowe modele użytkowania, ponieważ pamięć obiektowa szybko się rozwija, a użytkownicy są bardziej skłonni do przenoszenia danych poza lokalną lokalizację.
Obszar ten dynamicznie się zmienia, ponieważ firmy z trudem znajdują lepsze sposoby radzenia sobie z gwałtownym wzrostem ilości nieustrukturyzowanych treści. Najnowsze trendy obejmują pojawienie się bram chmurowych i rozwiązań typu on-ramp, które łączą pamięć masową lokalną z pamięcią masową w chmurze i umożliwiają aplikacjom nieobiektowym dostęp do danych przechowywanych w puli obiektów za pomocą tradycyjnego iSCSI lub NAS.
Related Content
- Czym jest sieciowa pamięć masowa (NAS)?
- Czym jest Unified Storage?
- Czym jest DAS (Direct Attached Storage)?
- Czym są macierze sieci pamięci masowej (SAN)?
O autorze
Brad Parks – Strateg ds. infrastruktury konwergentnej, HP Storage
Twitter – @HPBradParks
Brad Parks jest strategiem w dziale serwerów, pamięci masowej i sieci HP Enterprise, koncentrując się na rozwoju produktów i rozwiązań dla infrastruktury konwergentnej HP w kontekście pamięci masowej HP. Parks współpracuje z klientami, zespołami produktowymi i społecznością techniczną, aby tworzyć treści i programy komunikujące strategiczny kierunek HP i unikalną wartość dla klientów związaną z pamięcią masową.
Amazon