Micro Center rozdaje nowym klientom darmowy dysk SSD Inland Professional o pojemności 240 GB SATA. Wymóg zostania nowym klientem jest dość łatwy do spełnienia – wystarczy podać numer telefonu, którego nie ma w bazie danych Micro Center. Ale nawet za darmo, czy kompromis między komunikatami marketingowymi a czasem, który oferuje jedynie odbiór osobisty, jest wart zachodu, biorąc pod uwagę cenę dysku SSD za 30 dolarów?
Dysk SSD za 30 dolarów to nie nowość. Byliśmy podekscytowani nowymi, niedrogimi dyskami SSD, gdy Lexar wypuścił NQ100 w marcu. NQ100 działał naprawdę dobrze i można go było kupić na Amazonie za 31 dolarów . Wykorzystaliśmy go nawet do złożenia budżetowego komputera za mniej niż 150 dolarów , wliczając w to dysk SSD i licencję na system Windows 10 – całkiem nieźle. Jednak biorąc pod uwagę skalę popytu i podaży, cena NQ100 wzrosła o 10% do 34 dolarów, co skłoniło nas do ponownego przemyślenia kwestii pojemności dysków SSD SATA dla początkujących. W międzyczasie jednak Micro Center wypuściło tę darmową bombę SSD, w samą porę.
Darmowy dysk SSD – Inland Professional 240 GB SSD
Inland to marka własna Micro Center. Niezależnie od tego, czy chodzi o materiały do przechowywania, czy filamenty do drukarek 3D, marka Inland firmy Micro Center jest dla technologii tym, czym dziesiątki marek Amazona są dla papieru toaletowego, szamponu i tym podobnych. Jeśli chodzi o dostępny dysk SSD (konkretnie SKU – 411421 ), to ogólnie rzecz biorąc, jest to 2.5-calowy dysk SSD SATA o grubości 7 mm, na szczęście z pamięcią NAND TLC. Często w tych niedrogich dyskach montuje się pamięci QLC, a producent dysku może nawet nie zawracać sobie głowy ujawnieniem zawartości pamięci NAND.
Analizując wydajność, Micro Center podaje, że dysk może osiągnąć 530 MB/s odczytu i 440 MB/s zapisu. Jeśli chodzi o IOPS, to daje to do 42 000 losowych odczytów 4K i do 80 000 losowych zapisów. Dysk SSD oferuje wytrzymałość na poziomie 175 TBW, co nie jest imponującym wynikiem, ale z drugiej strony, od tego dysku też nie wymaga się zbyt wiele.
Napędem tego dysku jest kontroler Phison PS-3111-S11-13. Zazwyczaj nie przywiązujemy zbytniej wagi do kontrolerów SSD na tym poziomie, ale ta konkretna rodzina Phison S11 ma wyjątkową historię. I nie jest ona dobra. Na Reddicie i innych stronach ( tutaj , tutaj i tutaj powinno być wystarczająco dużo informacji) można znaleźć wiele postów, które powinny natychmiast zniechęcić każdego do zakupu dysku SSD z kontrolerem S11. Ale internet nie zawsze ma rację, więc nie poddajemy się.
Micro Center sprzedaje ten dysk za 29.99 dolara tylko w sklepie. Jeśli chcesz go zamówić z dostawą, sprzedają prawie identyczny dysk na Amazonie za 2 dolary więcej , z darmową wysyłką.
Wydajność
Analiza obciążenia VDBench
W przypadku benchmarkingu urządzeń pamięci masowej, testy aplikacji sprawdzają się najlepiej, a testy syntetyczne plasują się na drugim miejscu. Chociaż testy syntetyczne nie odzwierciedlają idealnie rzeczywistych obciążeń, pomagają one w ustaleniu punktu odniesienia dla urządzeń pamięci masowej, zapewniając powtarzalność, która ułatwia porównywanie konkurencyjnych rozwiązań. Obciążenia te oferują szereg różnych profili testowych, od testów „czterech kątów”, przez testy rozmiaru transferu w typowych bazach danych, po przechwytywanie śladów z różnych środowisk VDI.
Wszystkie te testy wykorzystują wspólny generator obciążeń vdBench z silnikiem skryptowym do automatyzacji i przechwytywania wyników w dużym klastrze obliczeniowym. Pozwala nam to na powtarzanie tych samych obciążeń na szerokiej gamie urządzeń pamięci masowej, w tym macierzach flash i indywidualnych urządzeniach pamięci masowej. Nasz proces testowania tych benchmarków polega na wypełnieniu całej powierzchni dysku danymi, a następnie partycjonowaniu sekcji dysku równej 5% pojemności dysku, aby symulować reakcję dysku na obciążenia aplikacji. Różni się to od testów pełnej entropii, które wykorzystują 100% pojemności dysku i wprowadzają go w stan ustalony. W rezultacie te wartości będą odzwierciedlać wyższe, stałe prędkości zapisu.
Profile:
- Losowy odczyt 4K: 100% odczytu, 128 wątków, 0-120% ioratu
- 4K losowy zapis: 100% zapisu, 64 wątki, 0-120% ioracji
- 64K Sekwencyjny odczyt: 100% odczytu, 16 wątków, 0-120% ioracji
- 64K Sekwencyjny zapis: 100% zapisu, 8 wątków, 0-120% ioratu
Porównywalny
W naszym pierwszym teście mierzącym wydajność losowego odczytu danych w formacie 4K, Inland Professional zaczyna z umiarkowaną przewagą, osiągając maksymalnie 29 tys. IOPS, podczas gdy Lexar osiągnął jedynie 21.6 tys. IOPS.
Przełączając się z losowego na sekwencyjny odczyt, zmierzyliśmy szczytową przepustowość na poziomie 337 MB/s dla NQ100, podczas gdy Inland Professional osiągnął limit zaledwie 253 MB/s. Obie te wartości są znacznie niższe od deklarowanych prędkości maksymalnych dla obu dysków. W tym momencie wybór między dwoma tanimi dyskami jest niepewny.
W miarę jak przechodzimy do bardziej intensywnych testów zapisu, to właśnie tutaj Inland Professional zaczyna się naprawdę rozpadać. Podczas gdy Lexar NQ100 był w stanie osiągnąć 22.8 tys. IOPS w naszym losowym obciążeniu zapisu 4K, Inland Professional uzyskał mniej niż 10 tys. IOPS przy znacznie wyższym opóźnieniu.
W naszym obciążeniu sekwencyjnym widzimy podobny schemat, gdzie Inland Professional zaczyna zawodzić pod wymagającym obciążeniem sekwencyjnym 64 KB. W tym obszarze osiągnął marne 66 MB/s, w porównaniu z „imponującymi” 142 MB/s NQ100. Musiałem to ująć w cudzysłów, ponieważ nawet ta wartość nie jest imponująca, ale w porównaniu z nią jest całkiem fantastyczna.
Przechodząc do obciążenia VDI, zaczynamy od profilu rozruchowego. Chociaż Inland Professional wyprzedził nas pod względem szczytowej wydajności IOPS, wiązało się to z dużo większymi skokami opóźnień i ogólnie słabszą wydajnością.
W profilu początkowego logowania VDI, Inland Professional ponownie wyprzedził NQ100, osiągając wydajność na poziomie prawie 6 tys. IOPS, w porównaniu z 4 tys. IOPS w szczytowym momencie NQ100. Jednak dysk znowu nie jest idealnie stabilny.
W naszym ostatecznym obciążeniu obejmującym profil logowania VDI Monday, Inland Professional ponownie wyprzedził NQ100, osiągając 5.3 tys. IOPS w porównaniu z 3.9 tys. IOPS uzyskanym przez NQ100.
Wniosek
Ostatecznie, kupując tani dysk SSD bez rozeznania, dostajesz to, na co zasługujesz. Na rynku jest mnóstwo kiepskich dysków SSD, ale to właśnie najdroższe modele kryją w sobie najwięcej śmieci. Faktem jest, że złożenie droższego dysku SSD jest zarówno trudniejsze, jak i droższe, dlatego na rynku dominują marki takie jak Samsung, WD i Seagate.
Wracając jednak do ptaka w garści. Czy ten darmowy dysk SSD jest warty energii i czasu, który trzeba poświęcić na jego zakup? Dysk Lexar nie zdobywa tytułu najlepszego pod względem wydajności, ale przewyższa dysk Inland w trzech z czterech podstawowych testów obciążeniowych. Oba dyski zawodziły na swój własny, specyficzny sposób w bardziej intensywnych obciążeniach VDI. Na szczęście nie przeprowadzaliśmy testów SQL Server na tych dyskach.
Napęd Inland śmierdzi, a fakt, że nadal go sprzedają, biorąc pod uwagę niezliczone skargi, to chyba przestępstwo. Iluż nieświadomych producentów budżetowych systemów, którzy dodają go do swoich koszyków, bo jest taki tani i myślą: „hej, co za pech!”. Jest bardzo kiepski i tak, tym razem jest darmowy, ale wciąż nie jest wart swojej ceny. Musisz uwzględnić swój czas, podejmując takie decyzje. Chyba że mieszkasz w mieszkaniu nad Micro Center i możesz załatwić tę ofertę w kilka minut, to lepiej nie ryzykować – Micro Center oferuje o wiele lepsze zachęty dla nowych klientów. A jeśli mieszkasz w mieszkaniu nad Micro Center, to masz inne, pilniejsze życiowe decyzje do rozważenia.
Podsumowując, za 30 dolarów można kupić o wiele lepsze dyski SSD, a ten dysk urąga pojęciu „profesjonalny”. NQ100 sprawdzi się w większości przypadków, a my w pracy uważamy go za niezawodny dysk.
Amazon