Czym jest infrastruktura konwergentna?

Kiedy organizacje oceniają opcje infrastruktury sprzętowej i programowej, muszą zdecydować, czy wolą wybrać rozwijającą się kategorię infrastruktury hiperkonwergentnej, czy zbudować własne rozwiązanie, korzystając z usług starannie wybranych dostawców. Silnym argumentem przemawiającym za pierwszą opcją jest argument „jedno gardło do uduszenia”, który był wielokrotnie słyszany i podnoszony – i nie bez powodu! Często przedsiębiorstwa wybierające drugą opcję muszą radzić sobie z dostawcami, którzy w przypadku awarii infrastruktury zrzucają winę na innych. Prawdziwa wartość infrastruktury hiperkonwergentnej tkwi w łatwości wdrożenia, centralnym zarządzaniu i hiperoptymalizacji systemu. Innymi słowy, chodzi o uproszczenie i usprawnienie infrastruktury, umożliwiając administratorom skupienie się na ważniejszych kwestiach. Wydajność jest zazwyczaj kwestią niższego rzędu, gdy rozważa się hiperkonwergentność.

Jak realizuje się tę ideę prostej infrastruktury? Aby zrozumieć to uproszczenie, należy pomyśleć o ewolucji infrastruktury na przestrzeni ostatnich lat. Tradycyjnie inżynierowie zarządzali rozproszonymi komponentami centrum danych jako oddzielnymi częściami, którymi są. To z kolei stanowi prawdziwy koszmar dla personelu IT; muszą oni utrzymywać techników, którzy rozumieją, jak każdy komponent działa (a jak nie działa) razem. To nieefektywne podejście doprowadziło do powstania takich rozwiązań jak przewodniki kwalifikacyjne, macierze interoperacyjności i ogromnych problemów.

Celem infrastruktury konwergentnej jest minimalizacja problemów ze zgodnością i ujednolicenie komponentów w celu scentralizowanego zarządzania, co ostatecznie upraszcza proces. Infrastruktura konwergentna występuje w wielu formach i rozmiarach, ale zazwyczaj można ją podzielić na cztery grupy.

W architekturze referencyjnej ktoś wyeliminował wszystkie złożone wymagania kwalifikacyjne i interoperacyjność, wykonując pracę przygotowawczą z wyprzedzeniem. To w zasadzie plan, na podstawie którego można zbudować sprawdzoną konfigurację. To świetne rozwiązanie, ponieważ ktoś wykonał najtrudniejsze etapy tworzenia infrastruktury, chociaż każdy komponent nadal musi być zarządzany osobno.

W przypadku oferty konwergentnej istnieją dwa podtypy: do użytku ogólnego i do zastosowań specjalnych. W obu przypadkach administratorzy korzystają z kompletnego systemu predefiniowanego przez dostawcę. Vblock to jedna z najbardziej znanych infrastruktur konwergentnych do użytku ogólnego, ale oferty do zastosowań specjalnych, takie jak Exadata, również dobrze wpisują się w tę kategorię. Zazwyczaj opcje ograniczają się do „ile” i „jak szybko”, które są unikalne dla każdego przedsiębiorstwa.

Nieco nowym zjawiskiem w infrastrukturze konwergentnej jest przestrzeń hiperkonwergencji, która wykorzystuje oprogramowanie do maskowania wszystkich komponentów w jednym interfejsie zarządzania. Takie rozwiązania dobrze się skalują, ale generalnie mocy obliczeniowej i pamięci masowej nie da się skalować oddzielnie.

Pozostaje Rackscale. W tym przypadku suma rozproszonych zasobów jest pobierana z różnych źródeł i łączona w pulę. Dzięki Rackscale administrator może pobrać całą pamięć masową przedsiębiorstwa z wielu serwerów typu whitebox i połączyć je w jedną pulę. Różni się to od hiperkonwergencji, ponieważ serwery i komponenty pamięci masowej nie muszą do siebie pasować.

Kluczem do konwergencji infrastruktury jest prostota, a sposobów na jej osiągnięcie jest mnóstwo. Z pewnością będzie to ciekawy czas dla infrastruktury, ponieważ coraz więcej dostawców chce wejść do tego równania. Ponieważ większe macierze pamięci masowej mają już wbudowany hiperwizor, uruchomienie aplikacji natywnych na tradycyjnych macierzach pamięci masowej klasy korporacyjnej może być tylko kwestią czasu.

O autorze

Mark May jest inżynierem ds. pamięci masowych w Cincinnati w stanie Ohio. Od ponad 15 lat pracuje w obszarze pamięci masowej i kopii zapasowych dla przedsiębiorstw. Jest entuzjastą technologii EMC, Cisco Champion i zapalonym technologiem. W wolnym czasie lubi pomagać innym w zrozumieniu tajników dynamicznie zmieniającej się branży pamięci masowych. Można go znaleźć w wielu miejscach w sieci, ale dwa najpopularniejsze to jego osobisty blog i konto na Twitterze @cincystorage.

Omów tę historię